فیلر ژوویدرم یا رستیلین برای گونه؛ کدام ژل برای برجسته سازی و لیفت گونه مناسب تر است؟
به گزارش تور ایتالیا ارزان، تزریق فیلر گونه برای جوانسازی چهره، متقاضیان را بر سر یک دوراهی مهم قرار می دهد: انتخاب میان فیلر ژوویدرم (Juvederm) یا فیلر رستیلین (Restylane). پاسخ به این پرسش به آناتومی صورت و هدف درمان بستگی دارد. اگر در پی لیفت ساختاری قوی، ایجاد خطوط معین استخوانی و فرم دهی برجسته روی قوس زایگوماتیک (Zygomatic arch) هستید، محصولاتی از خانواده رستیلین مثل رستیلین لایفت به علت ویژگی های فیزیکی خود دست بالا را دارند. در مقابل، اگر جبران کاهش حجم سراسری، نرمی بافت، آبرسانی عمیق پوست و کانتورینگ یکدست مد نظر باشد، ژوویدرم ولوبلا یا وولیوما انتخابی درخور توجه است. بنابراین هیچ برنده قطعی وجود ندارد؛ نوع اصلاح مورد احتیاج صورت برنده را معین می نماید.
تفاوت اساسی این دو پرنماینده باسابقه ریشه در فناوری فرآوری اسید هیالورونیک (Hyaluronic acid) دارد. شرکت سازنده رستیلین با استفاده از فناوری ذرات ژل، محصولاتی با انسجام بالا فراوری می نماید که ساختاری دانه ای دارند و هنگام تزریق در لایه های عمقی روی استخوان، فرم خود را حفظ نموده و پخش نمی شوند.
در طرف دیگر، کمپانی آلرگان در فراوری ژوویدرم از زنجیره های مولکولی متقاطع با فناوری وای کراس (Vycross) بهره می برد که ساختاری همگن، ژله ای یکنواخت و با قابلیت جذب بالای رطوبت پدید می آورد. این تفاوت مهندسی ژل سبب می گردد لمس گونه پس از جذب کامل، احساس بافتی متفاوتی بر جای بگذارد؛ یکی استحکام اسکلتی بیشتری پدید می آورد و دیگری لطافت پوستی را بالا می برد.
آیا تا به حال فکر نموده اید چرا بعضی چهره ها پس از حجم دهی گونه حالتی پف نموده پیدا می نمایند اما بعضی دیگر طبیعی به نظر می رسند؟ انتخاب نادرست میان این دو برند می تواند فاصله میان یک خط گونه ظریف با چهره ای متورم باشد. متغیرهای زیادی از عمق دقیق تزریق و زاویه ورود کانولا گرفته تا ویژگی های کشسانی هر محصول در نتیجه نهایی دخیل هستند. در ادامه آنالیز خواهیم کرد که بافت صورت چگونه با این دو فیلر تعامل دارد و چه عواملی ماندگاری، عوارض و تقارن گونه های شما را معین می نمایند.
لیست مطالب پنهان
فیزیولوژی پیری صورت و مکانیزم از دست رفتن حجم در ناحیه میانی چهره
تفاوت الاستیسیته فیزیکی و فاکتور جی پرایم در رستیلین و ژوویدرم
جدول مقایسه جامع ویژگی های بالینی ژوویدرم وولیوما و رستیلین لایفت
اندازه ماندگاری و پایداری ساختاری در شرایط بیولوژیک بدن
مقایسه عوارض جانبی و احتمال بروز تورم در روزهای نخست
نقش لایه نشینی و تکنیک تزریق در کسب زیبایی و ظرافت فرم صورت
منظره نسل های نو و انتخاب نهایی متناسب با ویژگی های فردی
فیزیولوژی پیری صورت و مکانیزم از دست رفتن حجم در ناحیه میانی چهره
برای درک ضرورت انتخاب ژل مناسب، نخست باید روند تغییرات ساختاری ناحیه میانی چهره (Midface) را در طول سال ها مرور کرد. شادابی گونه متکی به چند لایه اصلی است: چارچوب استخوانی، پدهای چربی عمقی و سطحی، لایه عضلانی و خاصیت کشسانی پوست. با بالا رفتن سن، تحلیل تدریجی استخوان کاسه چشم و فک بالا موجب عقب نشینی تکیه گاه اصلی صورت می گردد. هم زمان، پدهای چربی عمیق گونه کوچک شده و به سمت پایین جابه جا می شوند. این تغییرات پیاپی سبب افتادگی گونه، عمیق شدن خط خنده و ایجاد گودی ناودان اشکی می گردد که چهره را خسته نشان می دهد.
پیش از ورود فیلرهای پیشرفته هیالورونیکی به بازار، جراحی های سنگین لیفت صورت یا استفاده از پروتزهای دائمی سیلیکونی تنها راه حل بهبود این افتادگی ها بودند که دوره نقاهت سخت و خطرات زیادی به همراه داشتند. درک دقیق پزشکان از لایه های بافت نرم و پیدایش فیلرهای سازگار با بدن، رویکرد طب زیبایی را دگرگون کرد. تزریق حساب شده مقادیر اندک از یک پرنماینده پایدار می تواند جای پایه های از دست رفته استخوانی را پر کند و با بازگرداندن بافت ها به جایگاه اصلی، بدون کشیدن غیرطبیعی پوست، لیفت واقعی پدید آورد. شناخت این لایه ها اولین گام برای تشخیص احتیاج به یک ژل محکم یا یک پرنماینده انعطاف پذیر است.
تفاوت الاستیسیته فیزیکی و فاکتور جی پرایم در رستیلین و ژوویدرم
شاخص های فیزیکی ژل ها نحوه عملکرد مکانیکی آن ها را زیر بافت معین می نمایند و مهم ترین این شاخص ها، مدول الاستیسیته یا ضریب جی پرایم (G Prime) نام دارد. جی پرایم نشان دهنده مقاومت ژل در برابر فشارهای مکانیکی و نیروی جاذبه است. محصول تخصصی رستیلین یعنی لایفت (Restylane Lyft) یکی از بالاترین مقادیر جی پرایم را در میان تمام فیلرهای اسید هیالورونیک دارد.
به سبب همین استحکام ساختاری، این ژل در لایه عمیق یعنی درست روی استخوان فیکس می گردد، زیر انقباضات مداوم عضلات گونه تغییر شکل نمی دهد و نیروی عمودی چشمگیری برای بالا کشیدن بافت های افتاده فراهم می نماید. از نگاه تاریخچه فراوری، رستیلین نخستین فیلر مبتنی بر اسید هیالورونیک غیرحیوانی بود که در سال 2003 تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را گرفت و استاندارد نوی برای مقاومت ژل در برابر فشارهای بافتی تعریف کرد.
در سمت دیگر، فرمولاسیون های شاخص ژوویدرم برای این ناحیه نظیر وولیوما (Juvederm Voluma) با تمرکز بر تعادل میان انعطاف پذیری و چسبندگی بافتی فراوری می شوند. ژوویدرم انعطاف پذیری بالاتری دارد و پس از تزریق، به آرامی در فضاهای خالی بافت جا می گیرد. این معینه فیزیکی سبب می گردد فیلر هنگام لبخند زدن، صحبت کردن و حرکات چهره همگام با عضلات صورت حرکت کند و برآمدگی موضعی یا حس سفتی زیر پوست نسازد. این تمایز نشان می دهد رستیلین مانند یک ستون محکم است و ژوویدرم عملکردی شبیه به یک بافت نرم پرنماینده طبیعی دارد.
جدول مقایسه جامع ویژگی های بالینی ژوویدرم وولیوما و رستیلین لایفت
| ویژگی بالینی و ساختاری | ژوویدرم وولیوما (Juvederm Voluma) | رستیلین لایفت (Restylane Lyft) |
|---|---|---|
| فناوری ساخت | وای کراس (Vycross) همگن و متصل | نَسها (NASHA) ذرات به هم پیوسته |
| ضریب سختی (G Prime) | میانه روبه بالا (انعطاف پذیر) | بسیار بالا (مقاوم در برابر فشار) |
| قدرت لیفت استخوانی | مناسب برای حجم دهی بافتی ملایم | فوق العاده برای پایه ریزی روی استخوان |
| اندازه جذب آب ثانویه | بالاتر (احتمال پف موقت) | حداقلی (نتیجه نهایی سریع تر) |
| ماندگاری بالینی میانه | 18 تا 24 ماه | 12 تا 18 ماه |
| برترین کاندیدا | صورت های لاغر با پوست نسبتاً نازک | افراد متمایل به زاویه سازی تیز و استخوانی |
اندازه ماندگاری و پایداری ساختاری در شرایط بیولوژیک بدن
دوام بالینی فیلرها همیشه دغدغه مراجعان است و هر دو برند ماندگاری طولانی مدتی ارائه می دهند. بر اساس داده های کارآزمایی بالینی، ژوویدرم وولیوما با پیوند عرضی زنجیره های هیالورونیک، در برابر تجزیه آنزیمی به وسیله هیالورونیداز (Hyaluronidase) بدن مقاومت نشان می دهد. نتایج ثبت شده نشان می دهند فرم دهی حاصل از این فیلر در صورت تزریق در عمق درست و با حجم مناسب، می تواند بین 18 تا 24 ماه دوام داشته باشد. پس از این دوره نیز تجزیه ژل به شکلی تدریجی رخ می دهد.
رستیلین لایفت و کانتور نیز از نظر طول عمر عملکرد خوبی دارند و ماندگاری میانگین آن ها حدود 12 تا 18 ماه گزارش شده است. نکته حائز اهمیت در ماندگاری، تفاوت سرعت تجزیه طبیعی با اندازه جذب آب است. فیلرهای ژوویدرم آب دوستی بیشتری دارند و تا ماه ها رطوبت را درون ساختار خود نگه می دارند که این امر به حفظ حجم ظاهری گونه یاری می نماید. رستیلین کمترین اندازه انبساط بعد از تزریق را نشان می دهد؛ این ویژگی سبب می گردد حجم روز اول تزریق، با فرم صورت در ماه های بعد همخوانی کاملی داشته باشد.
مقایسه عوارض جانبی و احتمال بروز تورم در روزهای نخست
قرمزی، کبودی موضعی و ورم بافتی در هر دو فیلر دیده می گردد و ناشی از دستکاری سوزن یا کانولا در بافت زیر پوست است. با این حال، به علت اتصال قوی ژوویدرم به آب، بعضی افراد در سه روز ابتدایی، متوجه پف و ورم بیشتری می شوند. این حالت حاصل تجمع موقت مایعات در اطراف ژل است که پس از دو تا سه هفته با توازن آب در بافت فروکش می نماید و فرم اصلی چهره معین می گردد.
رستیلین به علت ساختار فشرده تر، ورم کمتری پس از تزریق دارد و فرد بلافاصله فرم نزدیک به واقعیت گونه را مشاهده می نماید. اما معین عمق تزریق در رستیلین دقت بالاتری می طلبد؛ اگر این ژل سفت به اشتباه در لایه های سطحی تزریق گردد، احتمال لمس توده های ریز زیر پوست یا بروز پدیده تیندال (Tyndall effect) که همان تغییر رنگ متمایل به آبی پوست است، بالا می رود. ژوویدرم به خاطر نرمی بافت، در صورت قرارگیری در لایه های میانی خطای ظاهری کمتری ایجاد می نماید.
نقش لایه نشینی و تکنیک تزریق در کسب زیبایی و ظرافت فرم صورت
انتخاب ژل بدون در نظر گرفتن روش تزریق کارایی ندارد. در تزریق های عمیق که هدف اصلی آن پایه ریزی استخوان گونه است، سوزن های ظریف و ژل های منسجم مثل رستیلین کاربرد گسترده ای دارند. پزشک با تماس نوک سوزن با سطح استخوان، مقادیر معینی از ژل را تخلیه می نماید تا پایه ای محکم پدید آید. این تکنیک بدون دستکاری بافت نرم، لیفت مطلوبی ایجاد می نماید.
وقتی هدف، اصلاح گودی گونه همگام با پر کردن بافت چربی از دست رفته باشد، تکنیک بادبزنی با استفاده از میکروکانولا (Microcannula) و ژل ژوویدرم در اولویت قرار می گیرد.
کانولای نوک گرد احتمال برخورد با رگ ها و آسیب عروقی را بسیار کم می نماید و آزادی عمل می دهد تا ژل یکنواخت در چند لایه تزریق گردد. این روش مانع گلوله شدن ژل می گردد و خط انتقال گونه به سایر اجزای صورت را طبیعی جلوه می دهد. بنابراین فیزیک چهره معین می نماید ژل باید روی استخوان تزریق گردد یا در لایه های میانی پوست بنشیند.
منظره نسل های نو و انتخاب نهایی متناسب با ویژگی های فردی
فناوری زیبایی به سمت ساخت ژل های هوشمند چندمنظوره حرکت می نماید. ترکیب عوامل محرک کلاژن با هیالورونیک اسید، نسل نوی از فیلرها را پدید آورده است. بعلاوه استفاده از سونوگرافی فرکانس بالا در مطب ها این امکان را می دهد که ضخامت دقیق لایه های صورت و محل عبور شریان ها قبل از ورود سوزن آنالیز گردد تا خطرات تزریق کاهش یابد.
برای فردی که می خواهد گونه هایی برجسته، با زاویه معین داشته باشد و پوست ضخیمی دارد، رستیلین لایفت گزینه ای مطمئن است. در نقطه مقابل، اگر صورت شما پوست نازکی دارد و در پی حجم ملایم، گرد و طبیعی هستید، خواص ژوویدرم وولیوما نتیجه بهتری به همراه دارد. ارزیابی اولیه، در نظر گرفتن نوع حرکت عضلات و انتخاب عمق مناسب، مسیر دستیابی به چهره ای متعادل را فراهم می نماید.
منبع: یک پزشک